:: ผู้อำนวยการโรงเรียน ::

ดร.วีระชัย ตนานนท์ชัย
Dr.Werachai Tananonchai
ผู้อำนวยการโรงเรียน
About BRR
 ภูมิหลัง
 ผู้บริหารโรงเรียน
 เป้าพัฒนาโรงเรียน
 อาณาเขตของเบญจมฯ
 แผนที่ที่ตั้งโรงเรียน
 ทำเนียบผู้บริหาร
 ทำเนียบครู
 กรรมการสถานศึกษา
 ทำเนียบประธานนักเรียน
 สถานที่
 เบญจมฯศูนย์บางเตย
Latest Articles
เทศกาลงานรับนักเรียน...
ของขวัญของชีวิต
Web Content
ข้อคิดจากกรณี น็อตกร...
ต่อยอดโปรแกรมสแกนนิ้ว
โทรทัศน์ครู
Users Online
Guests Online: 1

Members Online: 0

Total Members: 29
Newest Member: sasiyamon_cha
Graphical counter
from SEP 2550
Truehits stat
Counter Map
Locations of visitors to this page
Articles Hierarchy
Articles Home » ขอคิดด้วยคน » โรงเรียนสีขาว
โรงเรียนสีขาว
เมื่อประมาณปี 2550-2551 กระทรวงศึกษาธิการดำเนินโครงการโรงเรียนสีขาว ในช่วงที่มีการแพร่ระบาดของยาเสพติดมากๆ โดยมีนโยบายให้โรงเรียนทั้งหลายป้องปรามมิให้นักเรียนมั่วสุมในเรื่องยาเสพติด ทำให้โรงเรียนต่างๆดำเนินตามนโยบาย ป้องปราม ค้นหา และบำบัด นักเรียนที่มีปัญหาในเรื่องการใช้ยา และทำให้โรงเรียนปลอดจากยาเสพติดให้ได้

หลายโรงเรียนดำเนินการตามนโยบายของกระทรวงศึกษาธิการตามบริบทของตนเอง โรงเรียนบางแห่งอาจจะเกรงว่าถ้ารายงานตามความเป็นจริงถึงจำนวนนักเรียนที่มีปัญหาเกี่ยวกับยาเสพติดแล้วจะถูกหน่วยเหนือตำหนิ หรือไม่ก็เกรงกลัวในเรื่องข้อมูลที่เป็นจริงจะทำให้ชื่อเสียงของโรงเรียนหมองมัว จึงทำเอกสารรายงานข้อมูลที่น้อยกว่าความเป็นจริง หรือไม่ก็รายงานว่าไม่มีนักเรียนคนใดใช้ยา ซึ่งเป็นเหตุให้ไม่สามารถแก้ปัญหาในเรื่องนี้ได้เด็ดขาด

ต้องยอมรับอย่างหนึ่งว่าปัญหาสิ่งเสพติดกับวัยรุ่นนั้นมักจะเป็นเรื่องคู่กันเสมอ... เชื่อว่าทุกคนที่ผ่านวัยรุ่นมาแล้วจะรู้เรื่องนี้เป็นอย่างดีว่า ในวัยนี้มักจะอยากลองอยากรู้ อะไรๆที่ผู้ใหญ่บอกว่าไม่ใช่สิ่งดีสิ่งงาม วัยนี้มักจะดื้อรั้นที่จะเข้าไปทดลองเสมอ และด้วยจิตใจที่อ่อนไหวกับรสสัมผัสที่ได้รับบางคนอาจจะไม่สามารถหักห้ามใจว่าลองแค่ครั้งเดียวพอ แต่อาจจะมีครั้งที่ 2 ที่ 3 และ ... ในที่สุดก็ไม่สามารถจะเลิกละได้อีกต่อไปกลายเป็นปัญหาเฉพาะตัว และลามไปถึงคนรอบข้าง

ถ้ากล่าวกันโดยไม่อายกัน ก็ต้องยอมรับว่าในจำนวนนักเรียนมากกว่า 3 พันคนของเบญจมฯ จะมีนักเรียนจำนวนหนึ่งที่มีพฤติกรรมเกี่ยวข้องกับสิ่งเสพติด อย่างน้อยก็คือบุหรี่ และสุรา และอาจจะมีหนักข้อขึ้นไปถึงกัญชา และยาบ้า เพราะนักเรียนจำนวนหนึ่งที่พวกเขาอยู่กับสังคมสิ่งแวดล้อมที่สุ่มเสี่ยงคือบ้านที่แตกแยก .. เพื่อนคอเดียวกัน ...

คำสอนของครู หรือใครๆ จะไม่เคยเข้าหูกระทบความรู้สึกของเด็กกลุ่มนี้เลย.. ตามความเป็นจริงพวกเขาน่าสงสารแต่ด้วยการกระทำและพฤติกรรมที่แสดงออกของพวกเขามันขัดกันในสายตาของคนทั่วไปว่าเป็นคนไม่น่ารักไม่น่าสงสาร

แล้วเราจะทำอย่างไรกับเด็กเหล่านี้ เพราะการกีดกันออกจากสังคมที่เขาอยู่ก็เท่ากับผลักใสให้เขาจมดิ่งลงไปในห้วงเหวของความเลวร้ายมากยิ่งขึ้น และผลจากการกีดกันนั้นก็ย้อนกลับมาสู่สังคมของคนปกติอีกครั้งนั่นเองและผลของมันนั้นเลวร้ายกว่า

ไม้อ่อนดัดง่าย ไม้แก่ดัดยาก เป็นคำสอนใจที่ไม่เกินความจริง และเป็นความจริงอย่างยิ่ง

ระบบการศึกษาของเราอาจจะละเลยคำสอนใจนี้ไป เพราะในช่วงที่พวกเขาอยู่ในวัยเยาว์เรากลับปล่อยให้เขาทำอะไรได้ตามอำเภอใจโดยคิดเพียงว่าพวกเขายังเด็กไม่ประสีประสาในชีวิต นั่นก็คือการละเลยที่จะว่ากล่าว ตักเตือน สั่งสอน เนื่องด้วยความรักของพ่อแม่ผู้ปกครองตลอดจนครูบาอาจารย์มีความเอ็นดูไม่อยากลงโทษลงทัณฑ์ เลยเข้ากับคำสอนในนิทานเรื่อง พ่อแม่รังแกฉัน

โบราณบอกว่าถ้ารักวัวให้ผูก รักลูกก็ให้ตี ความหมายชัดเขนอยู่แล้ว

ผมไม่ทราบว่าเมื่อพวกเขามานั่งเรียนอยู่ในระดับชั้นมัธยม ซึ่งหมายถึงว่าพวกเขาอยู่ในวัยรุ่น จะยังเป็นไม้อ่อนให้ดัดได้หรือไม่... ถึงอย่างไรก็ต้องดัดในเมื่อพวกเขาเข้ามาอยู่ในระบบโรงเรียนที่มีกฏระเบียบแบบแผนจารีตประเพณีปฏิบัติ การปล่อยปละละเลยโดยคิดว่าไม่ใช่หน้าที่คงไม่ถูกต้องสำหรับคนที่เป็นครูบาอาจารย์ เมื่อเห็นลูกศิษย์ทำผิดไม่ถูกต้องก็คงต้องว่ากล่าวโดยทันทีแม้จะเป็นที่ขัดอกขัดใจของพวกลูกศิษย์บ้างก็ต้องยอม เพราะเมื่อเขาผ่านวัยนี้ไป แล้วพวกเขาย้อนกลับมาคิดเขาจะเกิดความรู้สึกดีๆกับครูที่คอยจ้ำจี้จ้ำไชมากกว่าปกติ

ย้อนกลับมาที่ปัญหาสิ่งเสพติดในโรงเรียน มันเป็นเรื่องยากมากที่จะแก้ไขในเมื่อสังคมภายนอกยังเป็นอย่างนี้ เช่น เด็กสามารถเข้าถึงบุหรี่ สุรา ได้อย่างเสรี พวกเขาสามารถที่จะซื้อหาสิ่งเหล่านี้ได้อย่างสบายๆแม้ว่ากฏหมายจะระบุว่าห้ามขายเหล้าบุหรี่ให้กับเด็กเยาวชนที่มีอายุต่ำกว่า 18 ปีก็ตาม ทั้งนี้เพราะคนขายไม่มีคุณธรรมไม่มีความคิดที่จะเกรงกลัวบทบัญญัติใดๆนั่นเอง



ธุรกิจในปัจจุบันนี้หากินกับเด็กวัยรุ่นถือว่าหากินได้คล่องที่สุด เพราะพวกเขาใช้จ่ายเงินโดยไม่คิดมากแม้พวกเขาจะไม่มีอาชีพแต่พวกเขาก็มีกำลังซื้อจากเงินที่พ่อแม่ผู้ปกครองหยิบยื่นให้ใช้อย่างสบายๆ

การแก้ปัญหาในเรื่องดังกล่าวของโรงเรียนก็คงต้องได้รับความร่วมมือจากผู้เกี่ยวข้อง คือ ผู้ปกครอง เจ้าหน้าที่บ้านเมือง พ่อค้าแม่ค้า ..

ถ้าต้องการให้ลูกหลานไทยห่างไกลสิ่งเสพติดให้ได้จริงๆ ต้องช่วยกัน อย่าปากว่าตาขยิบครับ
Comments
No Comments have been Posted.
Post Comment
Please Login to Post a Comment.
Events
<< April 2018 >>
Mo Tu We Th Fr Sa Su
            1
2 3 4 5 6 7 8
9 10 11 12 13 14 15
16 17 18 19 20 21 22
23 24 25 26 27 28 29
30            

No events.

Fast NEWS
ของขวัญชีวิต
คลิก!!! บทความเสริมกำลังใจ


รางวัลของสถานศึกษา
-:-โรงเรียนเบญจมราชรังสฤษฎิ์ได้รับรางวัลชนะเลิศ ระดับประเทศ เป็นโรงเรียนคาร์บอนต่ำ (ลดการใช้พลังงานไฟฟ้าที่บ้านนักเรียน) จำนวนนักเรียน 2,000 คนขึ้นไป ประจำปี 2560

-:-โครงการ To Be Number 1 โรงเรียนเบญจมราชรังสฤษฎฺ์ได้รับรางวัลชนะเลิศ อันดับที่ 1 พร้อมรักษามาตรฐาน ระดับทองปีที่ 1

คำขวัญวันเด็กแห่งชาติ 2561
รู้คิด รู้เท่าทัน สร้างสรรค์เทคโนโลยี
คำขวัญวันเด็กแห่งชาติ 2560
เด็กไทยใส่ใจศึกษา พาชาติมั่นคง

เรื่องราวเกี่ยวกับคำขวัญวันเด็กที่เด็กๆทุกคนควรรู้...CLICK!!!


เอกสารแผนประจำปี 2561 CLICK!!!

ดาวน์โหลดเอกสาร “แนวทางการเขียนรายงานการประเมินตนเองของสถานศึกษา SAR” และ “คู่มือการประเมินคุณภาพตามมาตรฐานการศึกษาขั้นพื้นฐานฯ” CLICK!!!

ค้นหาภายในเว็บ BRR
บทความใน BRR
คำถามที่ถามบ่อย
ASEAN Economic Community

Communicate
เบญจมราชรังสฤษฎิ์
เพจสภานักเรียน
โรงเรียนเบญจมราชรังสฤษฎิ์
AV BEN Studio
กลุ่มสาระฯศิลปะ
กลุ่มสาระฯคอมพิวเตอร์
กลุ่มสาระฯวิทยาศาสตร์
กลุ่มสาระคณิตศาสตร์
TYC ตลาดบ้านใหม่
TYC ตลาดบ้านสุขสำราญ

OK-Blog ครูณรงค์

จังหวัดฉะเชิงเทรา
SlideShow Gallery
Web Site in BRR
เว็บไซต์ดั้งเดิม 2550

ALUMNA WEB
เฟซบุ๊คสมาคมศิษย์เก่า
เผยแพร่งาน

เอกสารครูสุริยา ช้างพลายแก้ว
เว็บเรียนรู้
ศูนย์การเรียนชีววิทยา
..:: L-AMANT by HaYaLeT Valid XHTML 1.0 TransitionalValid XHTML 1.0 Transitional April 22 2018 13:39:02