:: ผู้อำนวยการโรงเรียน ::

ดร.วีระชัย ตนานนท์ชัย
Dr.Werachai Tananonchai
ผู้อำนวยการโรงเรียน
About BRR
 ภูมิหลัง
 ผู้บริหารโรงเรียน
 เป้าพัฒนาโรงเรียน
 อาณาเขตของเบญจมฯ
 แผนที่ที่ตั้งโรงเรียน
 ทำเนียบผู้บริหาร
 ทำเนียบครู
 กรรมการสถานศึกษา
 ทำเนียบประธานนักเรียน
 สถานที่
 เบญจมฯศูนย์บางเตย
Latest Articles
Web Content
ข้อคิดจากกรณี น็อตกร...
ต่อยอดโปรแกรมสแกนนิ้ว
โครงการพยัคฆ์ทะยาน :...
พระพุทธเจ้าที่เราไม่...
โทรทัศน์ครู
Users Online
Guests Online: 10

Members Online: 0

Total Members: 29
Newest Member: sasiyamon_cha
Graphical counter
from SEP 2550
Truehits stat
Counter Map
Locations of visitors to this page
:: ขอเชิญทำแบบประเมิน การจัดงานคืนสู่เหย้าชาวเบญจมฯ 125 ปี ::



Articles Hierarchy
Articles Home » ขอคิดด้วยคน » โรงเรียนสีขาว
โรงเรียนสีขาว
เมื่อประมาณปี 2550-2551 กระทรวงศึกษาธิการดำเนินโครงการโรงเรียนสีขาว ในช่วงที่มีการแพร่ระบาดของยาเสพติดมากๆ โดยมีนโยบายให้โรงเรียนทั้งหลายป้องปรามมิให้นักเรียนมั่วสุมในเรื่องยาเสพติด ทำให้โรงเรียนต่างๆดำเนินตามนโยบาย ป้องปราม ค้นหา และบำบัด นักเรียนที่มีปัญหาในเรื่องการใช้ยา และทำให้โรงเรียนปลอดจากยาเสพติดให้ได้

หลายโรงเรียนดำเนินการตามนโยบายของกระทรวงศึกษาธิการตามบริบทของตนเอง โรงเรียนบางแห่งอาจจะเกรงว่าถ้ารายงานตามความเป็นจริงถึงจำนวนนักเรียนที่มีปัญหาเกี่ยวกับยาเสพติดแล้วจะถูกหน่วยเหนือตำหนิ หรือไม่ก็เกรงกลัวในเรื่องข้อมูลที่เป็นจริงจะทำให้ชื่อเสียงของโรงเรียนหมองมัว จึงทำเอกสารรายงานข้อมูลที่น้อยกว่าความเป็นจริง หรือไม่ก็รายงานว่าไม่มีนักเรียนคนใดใช้ยา ซึ่งเป็นเหตุให้ไม่สามารถแก้ปัญหาในเรื่องนี้ได้เด็ดขาด

ต้องยอมรับอย่างหนึ่งว่าปัญหาสิ่งเสพติดกับวัยรุ่นนั้นมักจะเป็นเรื่องคู่กันเสมอ... เชื่อว่าทุกคนที่ผ่านวัยรุ่นมาแล้วจะรู้เรื่องนี้เป็นอย่างดีว่า ในวัยนี้มักจะอยากลองอยากรู้ อะไรๆที่ผู้ใหญ่บอกว่าไม่ใช่สิ่งดีสิ่งงาม วัยนี้มักจะดื้อรั้นที่จะเข้าไปทดลองเสมอ และด้วยจิตใจที่อ่อนไหวกับรสสัมผัสที่ได้รับบางคนอาจจะไม่สามารถหักห้ามใจว่าลองแค่ครั้งเดียวพอ แต่อาจจะมีครั้งที่ 2 ที่ 3 และ ... ในที่สุดก็ไม่สามารถจะเลิกละได้อีกต่อไปกลายเป็นปัญหาเฉพาะตัว และลามไปถึงคนรอบข้าง

ถ้ากล่าวกันโดยไม่อายกัน ก็ต้องยอมรับว่าในจำนวนนักเรียนมากกว่า 3 พันคนของเบญจมฯ จะมีนักเรียนจำนวนหนึ่งที่มีพฤติกรรมเกี่ยวข้องกับสิ่งเสพติด อย่างน้อยก็คือบุหรี่ และสุรา และอาจจะมีหนักข้อขึ้นไปถึงกัญชา และยาบ้า เพราะนักเรียนจำนวนหนึ่งที่พวกเขาอยู่กับสังคมสิ่งแวดล้อมที่สุ่มเสี่ยงคือบ้านที่แตกแยก .. เพื่อนคอเดียวกัน ...

คำสอนของครู หรือใครๆ จะไม่เคยเข้าหูกระทบความรู้สึกของเด็กกลุ่มนี้เลย.. ตามความเป็นจริงพวกเขาน่าสงสารแต่ด้วยการกระทำและพฤติกรรมที่แสดงออกของพวกเขามันขัดกันในสายตาของคนทั่วไปว่าเป็นคนไม่น่ารักไม่น่าสงสาร

แล้วเราจะทำอย่างไรกับเด็กเหล่านี้ เพราะการกีดกันออกจากสังคมที่เขาอยู่ก็เท่ากับผลักใสให้เขาจมดิ่งลงไปในห้วงเหวของความเลวร้ายมากยิ่งขึ้น และผลจากการกีดกันนั้นก็ย้อนกลับมาสู่สังคมของคนปกติอีกครั้งนั่นเองและผลของมันนั้นเลวร้ายกว่า

ไม้อ่อนดัดง่าย ไม้แก่ดัดยาก เป็นคำสอนใจที่ไม่เกินความจริง และเป็นความจริงอย่างยิ่ง

ระบบการศึกษาของเราอาจจะละเลยคำสอนใจนี้ไป เพราะในช่วงที่พวกเขาอยู่ในวัยเยาว์เรากลับปล่อยให้เขาทำอะไรได้ตามอำเภอใจโดยคิดเพียงว่าพวกเขายังเด็กไม่ประสีประสาในชีวิต นั่นก็คือการละเลยที่จะว่ากล่าว ตักเตือน สั่งสอน เนื่องด้วยความรักของพ่อแม่ผู้ปกครองตลอดจนครูบาอาจารย์มีความเอ็นดูไม่อยากลงโทษลงทัณฑ์ เลยเข้ากับคำสอนในนิทานเรื่อง พ่อแม่รังแกฉัน

โบราณบอกว่าถ้ารักวัวให้ผูก รักลูกก็ให้ตี ความหมายชัดเขนอยู่แล้ว

ผมไม่ทราบว่าเมื่อพวกเขามานั่งเรียนอยู่ในระดับชั้นมัธยม ซึ่งหมายถึงว่าพวกเขาอยู่ในวัยรุ่น จะยังเป็นไม้อ่อนให้ดัดได้หรือไม่... ถึงอย่างไรก็ต้องดัดในเมื่อพวกเขาเข้ามาอยู่ในระบบโรงเรียนที่มีกฏระเบียบแบบแผนจารีตประเพณีปฏิบัติ การปล่อยปละละเลยโดยคิดว่าไม่ใช่หน้าที่คงไม่ถูกต้องสำหรับคนที่เป็นครูบาอาจารย์ เมื่อเห็นลูกศิษย์ทำผิดไม่ถูกต้องก็คงต้องว่ากล่าวโดยทันทีแม้จะเป็นที่ขัดอกขัดใจของพวกลูกศิษย์บ้างก็ต้องยอม เพราะเมื่อเขาผ่านวัยนี้ไป แล้วพวกเขาย้อนกลับมาคิดเขาจะเกิดความรู้สึกดีๆกับครูที่คอยจ้ำจี้จ้ำไชมากกว่าปกติ

ย้อนกลับมาที่ปัญหาสิ่งเสพติดในโรงเรียน มันเป็นเรื่องยากมากที่จะแก้ไขในเมื่อสังคมภายนอกยังเป็นอย่างนี้ เช่น เด็กสามารถเข้าถึงบุหรี่ สุรา ได้อย่างเสรี พวกเขาสามารถที่จะซื้อหาสิ่งเหล่านี้ได้อย่างสบายๆแม้ว่ากฏหมายจะระบุว่าห้ามขายเหล้าบุหรี่ให้กับเด็กเยาวชนที่มีอายุต่ำกว่า 18 ปีก็ตาม ทั้งนี้เพราะคนขายไม่มีคุณธรรมไม่มีความคิดที่จะเกรงกลัวบทบัญญัติใดๆนั่นเอง



ธุรกิจในปัจจุบันนี้หากินกับเด็กวัยรุ่นถือว่าหากินได้คล่องที่สุด เพราะพวกเขาใช้จ่ายเงินโดยไม่คิดมากแม้พวกเขาจะไม่มีอาชีพแต่พวกเขาก็มีกำลังซื้อจากเงินที่พ่อแม่ผู้ปกครองหยิบยื่นให้ใช้อย่างสบายๆ

การแก้ปัญหาในเรื่องดังกล่าวของโรงเรียนก็คงต้องได้รับความร่วมมือจากผู้เกี่ยวข้อง คือ ผู้ปกครอง เจ้าหน้าที่บ้านเมือง พ่อค้าแม่ค้า ..

ถ้าต้องการให้ลูกหลานไทยห่างไกลสิ่งเสพติดให้ได้จริงๆ ต้องช่วยกัน อย่าปากว่าตาขยิบครับ
Comments
No Comments have been Posted.
Post Comment
Please Login to Post a Comment.
Events
<< December 2017 >>
Mo Tu We Th Fr Sa Su
        1 2 3
4 5 6 7 8 9 10
11 12 13 14 15 16 17
18 19 20 21 22 23 24
25 26 27 28 29 30 31

No events.

Page Link (QR Code)
qrcode
Fast NEWS
รางวัลของสถานศึกษา
โครงการ To Be Number 1 โรงเรียนเบญจมราชรังสฤษฎฺ์ได้รับรางวัลชนะเลิศ อันดับที่ 1 พร้อมรักษามาตรฐาน ระดับทองปีที่ 1

คำขวัญวันเด็กแห่งชาติ 2560
เด็กไทยใส่ใจศึกษา พาชาติมั่นคง

คำขวัญวันเด็กแห่งชาติ 2559
เด็กดี หมั่นเพียร เรียนรู้ สู่อนาคต

เรื่องราวเกี่ยวกับคำขวัญวันเด็กที่เด็กๆทุกคนควรรู้...CLICK!!!

ค้นหาภายในเว็บ BRR
บทความใน BRR
คำถามที่ถามบ่อย
ASEAN Economic Community

Communicate
เบญจมราชรังสฤษฎิ์
เพจสภานักเรียน
โรงเรียนเบญจมราชรังสฤษฎิ์
AV BEN Studio
กลุ่มสาระฯศิลปะ
กลุ่มสาระฯคอมพิวเตอร์
กลุ่มสาระฯวิทยาศาสตร์
TYC ตลาดบ้านใหม่
TYC ตลาดบ้านสุขสำราญ

OK-Blog ครูณรงค์

จังหวัดฉะเชิงเทรา
SlideShow Gallery
Web Site in BRR
เว็บไซต์ดั้งเดิม 2550

ALUMNA WEB
เฟซบุ๊คสมาคมศิษย์เก่า
เผยแพร่งาน

เอกสารครูสุริยา ช้างพลายแก้ว
เว็บเรียนรู้
ศูนย์การเรียนชีววิทยา
..:: L-AMANT by HaYaLeT Valid XHTML 1.0 TransitionalValid XHTML 1.0 Transitional December 11 2017 16:57:38